مدار اقتصادی:

به گزارش گروه ترجمه مدار اقتصادی، از فایننشال تایمز، در سال ۲۰۲۵، شش مدیرعامل بزرگترین بانکهای والاستریت در مجموع بیش از ۲۵۰ میلیون دلار درآمد داشتند.
بر اساس اسناد نظارتی منتشرشده، مدیران عامل بزرگترین بانکهای آمریکایی از نظر دارایی شامل جیپیمورگان چیس، بانک آمریکا، سیتیگروپ، گلدمن ساکس، ولز فارگو و مورگان استنلی، هر یک سالانه ۴۰ میلیون دلار یا بیشتر دریافت کردند. پاداش ۴۱ میلیون دلاری برایان موینیهان، مدیرعامل بانک آمریکا، برای سال ۲۰۲۵ نیز اواخر روز جمعه در گزارشی رسمی افشا شد.
میانگین افزایش دریافتی این شش مدیرعامل نسبت به سال قبل ۲۲ درصد بود. طبق اسناد نظارتی، متوسط دریافتی آنها در سال ۲۰۲۴ معادل ۲۹۸ برابر حقوق یک کارمند معمولی بانک بود. این افزایش چشمگیر، فاصله درآمدی میان مدیران و کارکنان را در شرایطی که تورم و رشد محدود دستمزدها به یکی از نگرانیهای اصلی اقتصادی تبدیل شده بود، بیشتر کرد.
با این حال، مدیران عامل در سال گذشته به طور میانگین شاهد رشد ۴۲ درصدی قیمت سهام بانکهای خود بودند؛ شاخصی که از آن بهعنوان یکی از معیارهای اصلی ارزیابی عملکرد اجرایی یاد میشود.
در میان مدیران، دیوید سولومون، مدیرعامل گلدمن ساکس، با مجموع دریافتی ۴۷ میلیون دلار بالاترین رقم را ثبت کرد. این مبلغ شامل ۱۰.۱ میلیون دلار پاداش نقدی، ۳۱.۵ میلیون دلار سهام و ۳.۴ میلیون دلار سود انتقالی از صندوقهای تحت مدیریت بانک میشد. گلدمن ساکس از سال پیش سود انتقالی را به بسته جبرانی سولومون افزود تا چارچوب پرداخت مدیران داراییهای بزرگ برای حفظ استعدادهای برتر را منعکس کند.
پاداش موینیهان نسبت به سال قبل ۱۷ درصد افزایش داشت. یک روز پیش از انتشار این خبر، سیتیگروپ اعلام کرد جین فریزر، مدیرعامل این بانک، برای دوره مشابه ۴۲ میلیون دلار دریافت کرد که حدود ۲۵ درصد بیشتر از سال قبل بود. او همچنین در ماه اکتبر پاداش حفظ سمت ۲۵ میلیون دلاری دریافت کرد.
دریافتی فریزر اندکی کمتر از ۴۳ میلیون دلار پرداختی به جیمی دیمون، مدیرعامل جیپیمورگان چیس، بود. در همین بازه زمانی، تد پیک از مورگان استنلی ۴۵ میلیون دلار دریافت کرد.
ارزش بازار بانکهای آمریکایی در سال گذشته افزایش یافت، زیرا دستورکار مقرراتزدایی دولت دونالد ترامپ و احیای فعالیتهای بانکداری سرمایهگذاری به رشد درآمد این مؤسسات کمک کرد. بانکها همچنین از لغو برخی مقرراتی که پس از بحران مالی ۲۰۰۸ اعمال شده بود، منتفع شدند.
در همان سال، نهادهای نظارتی آمریکا پیشنهاد افزایش اهرم مالی بانکهای بزرگ را مطرح کردند، اصلاحاتی در آزمونهای سالانه استرس بانکی برای تعیین الزامات سرمایهای انجام دادند و برخی دستورالعملهای مربوط به وامهای پرریسک را لغو کردند.
در این میان، بانکهایی مانند ولز فارگو و سیتیگروپ که در سالهای گذشته از نظر عملکرد و سطح پرداختیها عقبتر از رقبا بودند، با تحقق اهداف کلیدی جایگاه خود را ارتقا دادند. سیتیگروپ بهترین عملکرد را در میان سهام بانکهای بزرگ والاستریت در سال ۲۰۲۵ ثبت کرد؛ بانکی که پس از سالها عقبماندگی از زمان بحران مالی، به تکمیل برنامه بازسازی گسترده خود نزدیک شد. هیئتمدیره این بانک با اشاره به تصمیمهای جسورانه فریزر اعلام کرد بیش از ۸۰ درصد برنامه تحول اجرایی شد و سهام بانک در ماه ژوئیه به بالاترین سطح خود از زمان بحران مالی رسید.
در ولز فارگو نیز چارلی شارف این بانک مستقر در کالیفرنیا را در مسیر حذف سقف دارایی ۲ تریلیون دلاری که در ماه ژوئن از سوی نهادهای نظارتی اعمال شده بود، هدایت کرد. این محدودیت تنبیهی پس از رسوایی حسابهای جعلی وضع شد؛ ماجرایی که در آن بانک بدون اطلاع مشتریان اقدام به افتتاح حساب به نام آنها کرده بود.
فریزر و شارف در سال ۲۰۲۵ علاوه بر سمت مدیرعاملی، عنوان رئیس هیئتمدیره را نیز دریافت کردند. ادغام این دو سمت پیشتر در بانکهایی مانند جیپیمورگان چیس، مورگان استنلی، بانک آمریکا و گلدمن ساکس اجرا شده بود و به الگویی رایج در میان مؤسسات مالی بزرگ تبدیل شد.